به گزارش کردپرس به نقل از نشریه thisiscolossal نمایشگاه جدید رۆدا مدحت در تورنتو، نمادها و روایت‌های آشنای کردی را از دل کتاب‌های کودکان و آرشیوهای تاریخی بیرون می‌کشد و با استفاده از بافندگی دیجیتال، نور و مجسمه‌سازی معاصر، آن‌ها را به تجربه‌ای تازه و چندلایه تبدیل می‌کند.

رۆدا مدهات، هنرمند کرد ساکن تورنتو، در آثار خود رویکردی متمایز به بازنمایی فرهنگ کردی دارد؛ رویکردی که نه بر بازتولید نوستالژیک سنت، بلکه بر بازخوانی و بازآفرینی آن با زبان هنر معاصر استوار است.

ویژگی اصلی سبک او، پیوند میان عناصر فرهنگی و بصری کردی با فناوری‌ها و رسانه‌های جدید مانند چاپ سه‌بعدی، بافندگی دیجیتال ژاکارد، اسکن سه‌بعدی و مجسمه‌سازی نوری است. مدهات تصاویر آشنایی چون پسران سوار بر اسب، طبیعت روستایی و نقوش فرش‌های کردی را که اغلب از کتاب‌های کودکانه کردی و منابع آرشیوی گرفته شده‌اند، از بستر سنتی خود جدا کرده و در قالب‌هایی نو و گاه غیرمنتظره بازسازی می‌کند.

در آثار او، فرهنگ کردی نه به‌عنوان یک میراث ثابت و تغییرناپذیر، بلکه به‌عنوان مجموعه‌ای از روایت‌های در حال تحول نمایش داده می‌شود. او به‌جای ارائه تصویری رمانتیک از گذشته، به این پرسش می‌پردازد که خاطره، هویت و روایت‌های فرهنگی چگونه در عصر فناوری و جهانی‌شدن بازتعریف می‌شوند.

یکی دیگر از جنبه‌های متمایز کار مدهات، نقد روایت‌های بیرونی و شرق‌شناسانه درباره کردهاست. برای نمونه، در اثر «گوسفند و شورولت»، او کتاب مردم‌نگارانه و بحث‌برانگیز «فرانسوا بالسان» را که در سال ۱۹۴۷ تصویری کلیشه‌ای از جامعه کردی ارائه کرده بود، به شکلی طنزآمیز و انتقادی بازخوانی می‌کند. مجسمه گوسفندی عظیم که بر روی یک خودروی شورولت نشسته است، تقابل سنت و مدرنیته را از زاویه‌ای تازه به نمایش می‌گذارد و روایت‌های تحمیل‌شده بر فرهنگ کردی را به چالش می‌کشد.

به همین دلیل، هنر مدهات را می‌توان تلاشی برای ترجمه فرهنگ کردی به «زبان‌های جدید» دانست؛ زبانی که در آن فرش، اسب، طبیعت و خاطرات جمعی کردها در قالب نور، پلاستیک، فناوری دیجیتال و مجسمه‌سازی معاصر بازتعریف می‌شوند. نتیجه، تصویری از هویت کردی است که هم ریشه در گذشته دارد و هم با پرسش‌ها و ابزارهای جهان امروز درگیر است.