طرح های گردشگری در ساحل دریاچه ارومیه چرا پایدار نیست؟

سرویس آذربایجان غربی- دوباره سال پر آب شد و اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان غربی دوباره به فکر راه اندازی سایت گردشگری در سواحل دریاچه ارومیه افتاده است.

به گزارش کردپرس، امسال به لطف بارش های فراوان، سطح آب دریاچه ارومیه بالا آمده و به رکورد شکنی ٦ ساله اخیر خود رسیده است و مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان غربی با مغتنم شمردن این فرصت از فراهم سازی بسترهای لازم برای ایجاد جذابیت‌های گردشگری در ساحل دریاچه ارومیه از طریق احداث یک سایت تفریحی و گردشگری خبر می دهد.

به گفته مرتضی صفری؛ «با توجه به بهبود وضعیت دریاچه ارومیه، مقرر شد با همکاری دستگاه‌های متولی، بسترهای لازم برای ایجاد جذابیت‌های گردشگری در ساحل این دریاچه با احداث یک سایت تفریحی و گردشگری فراهم شود تا این محور علاوه بر نقش راهبردی، به‌مکانی برای بازدید و اقامت گردشگران تبدیل شود البته ایجاد این سایت تفریحی در ساحل دریاچه، تنها یک پروژه عمرانی نیست، بلکه گامی استراتژیک برای تبدیل شدن این پهنه آبی به یک قطب گردشگری پایدار است که می‌تواند با بهره‌گیری از مناظر طبیعی منحصربه‌فرد، پتانسیل‌های اقتصادی و اجتماعی منطقه را به شکلی چشمگیر ارتقاء دهد».

صفری همچنین می گوید: «هدف ما ایجاد زیرساخت‌هایی است که علاوه بر فراهم کردن امکان اقامت و بازدید گردشگران، با رعایت استانداردهای محیط‌زیستی، از آسیب به حریم دریاچه جلوگیری کند؛ به گونه‌ای که این محور گردشگری بتواند به بخشی جدایی‌ناپذیر از زنجیره صنعت گردشگری کشور تبدیل شود».

این مسئله در حالی مطرح می شود که هنوز نگرانی ها در خصوص تهدید تبخیر بالا، به میزان ٢ میلیون متر مکعب در فصول گرم سال برای دریاچه ارومیه وجود دارد و همچنان می تواند این پهنه آبی را با بحران جدی روبه رو کند؛ کما اینکه تابستان و پاییز ١٤٠١ بخش جنوبی دریاچه به طور کامل خشک شد و سال گذشته نیز دریاچه ٩٥ درصد از حجم آبی خود را از دست داد و کاملا خشک شد!!

در این وضعیت حساس و شکننده اما، اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان غربی به فکر ایجاد و راه اندازی سایت گردشگری در سواحل دریاچه ارومیه افتاده و حتی خوشبین است که آن بتواند به بخشی جدایی‌ناپذیر از زنجیره صنعت گردشگری کشور هم تبدیل شود.

چهار سال قبل هم اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان غربی در فکر تکمیل زیرساخت‌های گردشگری سواحل دریاچه بود که این پروژه تعدادی آلاچیق در اطراف سواحل دریاچه ارومیه در منطقه نمونه گردشگری کاظم‌داشی را شامل می شد همچنین احداث دیوار کمپ گردشگری گورچین قلعه نیز از دیگر اقدامات در نظر گرفته شده برای تقویت زیرساخت‌های گردشگری در سواحل دریاچه ارومیه بود! این کمپ در زمینی به مساحت ٣ هزار مترمربع در سال ٩٥ کلنگ‌زنی شده و بعدها برای آن محوطه‌سازی  انجام شد و چند آلاچیق هم در این کمپ احداث شده بود. کمپی که در عین روزهای بحرانی دریاچه ارومیه به منظور زیبا سازی ساحل دریاچه  انجام شد 

اکنون نیز با مطرح شدن احداث یک سایت تفریحی و گردشگری در ساحل دریاچه، دوباره این سوال ایجاد می شود که این اعتبارات چگونه هزینه شده و می شوند و هدف غایی آنها چیست در حالیکه وضعیت دریاچه شکننده است. هر چند این طرح ها به طور کلی مناسب است اما آیا نباید به فکر پایداری آنها هم بود؟ 

این واقعیت که دریاچه ارومیه به یک تالاب فصلی تبدیل شده و سالانه با تبخیر بالا روبه رو می شود غیر قابل انکار است و اما هر سالی که به لطف و مرحمت آسمان، دریاچه پر آب می شود، قایق های موتوری مسئولان در نگین فیروزه ای جولان می دهد و همه یادشان می رود که این وضعیت پایدار نیست.

اگر مسئولان گردشگری در آذربایجان غربی برای اجرای این طرح توضیح قابل قبول ارایه نکنند یا طرحی توجیهی برای پایداری آن ارایه ندهند آنگاه تناقض عمیق میان یک بحران محیط زیستی ناگوار و تصمیم گیری های غیرمنطقی اداری وضعیتی را شکل می دهد که کُمیک اما تلخ است. در چنین وضعیتی تصور ساحل تفریحی و واقعیت ساحل شورەزار بیشتر هدر رفت منابع و سرمایه است تا تقویت زنجیره صنعت گردشگری و انگار مسئولان روی بهره برداری تفریحی از یک فاجعه سرمایه گذاری می کنند.

به گزارش کردپرس، تا سال ١٤٠٠، بنابر اعلام رسمی ستاد احیای دریاچه، ١٥ هزار میلیارد تومان برای اجرای پروژه های احیای دریاچه ارومیه هزینه شده اما تا کنون تنها عامل اصلی احیای دریاچه بارشهای آسمانی و رهاسازی آب سدها بوده است و طرح های انتقال آب هم با معایب فراوانی که دارند چندان امیدبخش نبوده اند.

 همه امید مسئولان به تونل انتقال آب زاب و پساب های تصفیه شده است، چرا که هر چه در چنته داشتند از سال ٩٢ تا کنون رو کرده اند و اکنون تیر آخر انتقال ۶۰۰ میلیون مترمکعب آب رودخانه زاب به دریاچه ارومیه و ١٧٢ میلیون متر مکعب از خطوط انتقال پساب است، که از مدول دوّم تصفیه‌خانه فاضلاب شهر تبریز(ظرفیت سالانه ۱۲۱ میلیون متر مکعب) و خط انتقال پساب مدول سوّم تصفیه‌خانه فاضلاب ارومیه(ظرفیت سالانه ۵۱ میلیون متر مکعب) قرار است به دریاچه راه یابد.

این میزان در مجموع به ٧٧٢ میلیون متر مکعب در سال می رسد در حالی که دریاچه سالانه نیازمند ٣ هزار و ۴۲۶ میلیون مترمکعب آب برای رسیدن به تراز اکولوژیک است! بنابراین در خوشبینانه ترین حالت هم این اقدامات نمی تواند جوابگوی مناسبی برای رفع معضل خشک شدن دریاچه ارومیه باشند و در این وضعیت ایجاد و تکمیل زیر ساخت های گردشگری ساحل دریاچه بیشتر شبیه یک سریال کمدی سیاه است.

کد مطلب 2795807

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha